Schrijvers om de Noord

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Egbert Meyers
tekening door Ger Siks

Egbert Meyers

Iewig paradies

Een laote liester in 'n perenboom
Zingt 'n vergeten lied
De zun kleurt 't westen rood
De aovend is gloeiend hiet
Op de A 28 over 't asfalt doods en gries
Schof 'n file traog verdan
Deur 't verleuren paradies

Neonlocht vaalt op de straot
In 'k weet niet hoeveul megawatt
Blef gevangen in vaole wolken
Van de staank boven de stad
Sterren twinkelt nargens meer
Zölfs de maon is van de wies
't Wordt hier nooit meer duuster

In 't verleuren paradies

Ziektes hangt as sluiers
Ongriepbaor in de locht
Je wordt begraoven in je eigen ofval
An 't einde van de tocht
Ach wat zul 't wat de toekomst brengt
Je betaolt de hoogste pries
Maor de toekomst is haost oetverkocht
In 't verleuren paradies

Dus dump de rommel in de barm
Smiet je ofval in de sloot
Graof de rötzooi in de grond
Des te eerder komp de dood
En luster niet naor een liester
En zien allerleste wiez'
Hij zingt 'n requiem in mineur
Veur 't verleuren paradies

Maor der komp weer 'n mörgen
En op 't schoelplein klinkt gejoel
Over straot rent 'n wichie
Haardop zingend hen de schoel
Weer 'n neie generaotie
Gruit op rap en wies
Maor wel vertelt heur van die liester
En van zien lied
Van 'n iewig paradies

vorige
volgende