Schrijvers om de Noord

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gré van der Veen
olieverfschilderij door Trudy Kramer

Gré van der Veen

De bolle en de Poolse bruid

Evert luip zo as gewoonlek n poar pazzen veur Lina aan. Hai luit zien ogen over de polder dwoalen, keek in de lucht en zee: 'Ik heb wel ais zain dat eenden in ain V vlogen, in twije nog nooit. Wat biezunder, nait?'
  'Dat mag biezunder wezen, Evert, dij man doar is glad n wonder.'
  Evert draaide zok om. 'Hč?'
  Lina nikde noar de man dij zok onder aan de diek over t schoabereuster vrözzelde. In twij stappen haar e de haarde weg bereikt. Hai stampde zien schouzolen schoon en kwam heur kaande opvoamen.
  'Geert Windmulder ja,' zee Evert lakkeniek. 'Laank leden da'k dij zain heb. Hai is gain spier veraanderd.'
  'Gain spier veraanderd? Tou nou even! Hai zit ja recht schier in de klaaier en zien hoar is knipt.'
  'Aine het hom zeker zegd dat e zok n beetje opschieren mout.'
  'Zien ol moeke vast nait, dat verschrompelde minsie van "Ons Geertmantje het nou ainmoal gain vraauwluvlees." Nee, dij is nog roeger as Geert.'
  Geert Windmulder zwaaide uutbundeg noar heur en ruip mit zien hoge jongesstem: 'Bekend volk ja!' Dou e bie heur was zee e monter: 'Moi, ook al vroug op pad ja. n Vrizze neuze ophoalen?'
  'Hier in de polder lukt dat prima,' zee Evert.
  't Is nait echt mien ambacht, n vrizze neuze ophoalen, mor soms gaait joen leven onverwachts n aander kaande op en mout je wel ais wat ja. Ik wol mie even uutwappern loaten doar boven op de diek en touglieks wol ik mie beroaden op te nemen stappen.'
  'Dij stappen mouten vast hail wat om hakken hebben, zo veurnoam astoe pratst,' grolde Evert.
  Geert Windmulder trok n buusdouk uut de buutse en snoof vol overgoave zien neuze uut.
  'Watveur kaande gaait dien leven din op, Geert?' vruig Lina.
  'Ken je dij film wel, dij van dij Poolse bruid?' Geert keek heur grčl aan mit zien roodomrande ogen. 'Hai is lestdoags nog op televisie west. Heb j'hom zain?'
  'Zeker,' zee Evert.
  'En?'
  'Mooi.'
  Geert Windmulder legde zien buusdouk bie de punten twij bie twij op mekoar, volde hom dubbel en stopde hom in de buutse. 'Ik heb dij film ook zain en wat in dij film kin, kin in t echt ook. Mor doar mout je wel actie veur ondernemen, nait loi achteroverleunen, t gaait nait aal vanzulf ja. Nou ons moetje in vrede sturven en dood en begroaven is en mie gain bongel in t hounderhok gooien kin, dochde ik, ik zet mie n advertintsie in t Dagblad en kiek wel wat of der gebeuren gaait.'
  'n Ketaktadvertěntsie?' vruig Lina.
  'n Ketaktadvertěntsie, wat aans! Ik mout toch wat. Stofzoegen en Tafeltje Dekje, doar begun ik nait aan. Dus, ik schoakelde t Dagblad in. Ik haar aan ain regel genog: Jongeman zoekt Poolse bruid.'
  'Jongeman?' reageerde Evert. 'Hou old bist din?'
  'Drijenzesteg. Bistoe wel ooit n advertěntsie tegenkomen, Evert, mit: Oude man zoekt Poolse bruid?'
  Evert mos tougeven dat e dij nog nooit tegenkomen was.
  'Zugst nou wel? Nou geef ik die te roaden houveul braiven of ik kreeg. Nait te stief noadenken, Evert, dou mor n gooi.'
  'n Stok of tiene?' oarzelde Evert.
  'Achttien! Nait gek, hč?'
  'Achttien Poolse vraauwen?' vruig Lina vol ongeleuf.
  'Nee, der was ain Poolse bie en dij was al twijmoal eerder traauwd west, dij vuil dus vot ňf. Ik wol gainent hebben woar al aal omtou slikt was. En n Duutse legde ik ook vot, dij wol ik sowieso nait hebben, dij haarstoe netzomin hebben wild, Evert. Van de zestien dij overbleven, kwammen der elven van boeten Grunnen. t Was gewoon n kwestie van votstrepen. Dou haar ik nog vieve over. Drije dervan haren n foto biesloten. Dij aander twije, hupsakee, vot dermit, je mouten ja waiten woar je dag in, dag uut tegen aankieken mouten. Twij van de drij foto's kon k ook aan d'kaande schoeven, baaide vraauwen haren hoar as rood koperdroad, d'aine slicht en d'aander haar mie doar toch n kop vol kroeze krullen, net n vlak-noa-oorlogs permenentje, niks veur mie. As zo'n kop joe nait trekt, vot dermit. Ik haar dus nog aine over. Man, t was of de bliksem insluig, zo ging mien liggoam te keer; k wos hail nait wat mie overkwam. Blond hoar, n mooi fien snoetje, n beetje barbie-achteg. t Was zo'n lutje pasfoto, mor ik kon mie der hail goud wat onder dinken. Ik zag heur al bie mie deur t huus hin lopen. t Leven het nog n bulde veur die in t vat zitten, ol jong, dochde ik, ze paast persies in t profiel dast in dien kop hest.
  Dus, ik luit heur komen, gewoon bie mie in huus, niks gain kefee mit n kraande in d'haand of n bloume in t knoopsgat. Ik febriekde n Italioanse makkeronischurrel in mekoar, n poar potjes bier derbie, m'n liefje wat wil je nog meer.
  Ze belde aan, stapde over d'drumpel en zee: 'd'Boudel mout hier neudeg opschoond worden.' Dat paasde mie net, aine dij van wanten wait.'
  'Hest doe even mazzel had,' lagde Evert.
  'Ook mien eerste gedachte. Der is ain maal ding bie.'
  'O, joa?'
  'Ze is achtendatteg en wil n kind in de waige.'
  'Dat is toch mooi. Wat let die,' zee Lina.
  'Joa, kiek, ik wil joe niks verknollen, mor ik mout veur de keuren. Mien sperma mout goud leventeg wezen, aans begunt ze der nait aan, zee ze, dus d'boudel mout onder de microscoop.'
  'Dat gebeurt wel voaker,' wos Lina. 'n Onderzuikje van niks, leuf ik.'
  'Nou, ja, ik proat der nait zo makkelk over, mor je mouten noar n pornofilm kieken, en din... eh... nou ja....' Geert greep vannijs zien buusdouk uut de buutse en wapperde hom open. 'Ik heb zo-evens nait veur nop over de diek bozzeld. Ik wil miezulf mit aal plezaaier n beetje opschonen, gain spier op tegen, en zai mag t huus opschonen, mor....' Geert zweeg en trompetterde zien neuze leeg.
  'Mor wat?' vruig Lina.
  'Ik kap dermit,' zee Geert. 'Ik bin gain bolle.'

vorige
volgende