Schrijvers om de Noord

 
 
 
 
 
Jan Siebo Uffen
tekening door Ger Siks

Jan Siebo Uffen

Depri (fragmėnt)

Dus, ik stap op mien leroar Nederlands ōf, en ik zeg tegen hom: 'Wadde!? n Onvoldounde veur mien, eh, veerdeghaid in t proaten, zeden ie? Dat kin ja hail nait. No wee! Thoes zeggen ze tegen mie, dat ik proat, net of ik de snoet in de schieterij heb; ekskuzee le moo; mor ie begonnen derover! As ik smörgens van t ber ofkom, kloagen ze al: "Kin dij proatbak ook n beetje dimmen?" n Onvoldounde veur mien spreekveerdeghaid; nada, niks dervan, k bin gain butje, doe!'
  Bromt dij leroar wat over niveau, hoho, zus en zo... Hai kikt mie weer eernsachteg deur zien thermopenen brillegloazen aan, en begunt wat oet te stokken over ōfwezeghaid; platjelopen en zokswathin, wait je wel. Hai haar mie bie de taria zain, zee e. Onder gemestiek, ikke mit n glas bier en n varikandel of zo, zee e.
  Ik zeg: 'Wat mag men verwachten van Den Jongen Mensch? Aal dij lavve kost op schoul... Ik was zo slap... Vlak veur t gemestieken, goa ik mie n vette bek hoalen, hur. Even wat oet de muur rieten. Of ik loat mie n open rugje snieden, mit siepels en majo. Doar mouten ie nait over liggen te miepen, as ik n moal flaauw wor, van aal dat kosmopenizeren op schoul. Gelul in de roemte is t!'

vorige
volgende