Schrijvers om de Noord

 
 
 
 
 

Rieks Siebering

Braandholt

Het was de schuld van de schommelstoel,
Dat hen en wedèn gaon.
Of rechtens van heur.
Had ze maar niet achterwege mutten laoten
Wat aamperan uutzegbaar was.
Zoveule was der toch epraot.

Hadden wij maar bij de boom ezeten.
Op de baanke,
Die stief in de grond vaste zit.
Waren ie dan dieper in mij ekomen?
Zoas mist in de harfst allent indringt
In een lange waandeling?

Ik heb de bome ekapt, het holt verstookt.
De schommelstoel kepot eslaone.
Niks hebt ze veurwezen kund.
Ok as ze ewild hadden niet.
Maar, ok met heur wil ik niks meer delen

Uit: ROET, 1994

vorige
volgende