Schrijvers om de Noord

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tsjbbe Hettinga
Olieverfschilderij door Trudy Kramer

Tsjbbe Hettinga

De krk

 Hy dronk, wylst syn eagen de strakblauwe eagen fan
De fiskersfrou yn it swart troffen en betizen, by
  De boarne, yn it soel middeisskaad fan ferlegen
Seders, rook fan fisk en hars, sicht oer see en sloepen, leech.
  Stil stie sy, wylst har fersonken eagen syn drinken
Seagen yn e nacht fan smoarde lden, leafdes toarst en
  De goederjouwske krk op har no skrokken skouder,
Neist in ezel, blau en stil; troch it blank ear fan har earm
  De see, om har heupen de branning, tusken beiden,
Ferstomme troch it stoarmjen fan in eagenblik stilte:

  Sy hienen dronken, en sjoen hoet de fiskers yn har
Lytse sloepen stadich lytser waarden, de fan nthjit
  Drippende netten fan e stjerren strakker, foller,
Twa heale moannen de griene haven yn dreauwen, mei
  It slt fan e see fyn yn e wyn oer it brutsen
Iis yn e glzen op in terras mei swarte slangen,
  Wite amers; en it paad nei har hutte (ni har
Heuvel-op, de gloppen troch, fanwegen fiskersmessen)
  Hie se tlein, fielend dat er komme soe, en hy
Wie har heuvel beklommen, hie him lave oan har krk.


De kruik

 Hij dronk, terwijl zijn ogen de strakblauwe ogen
Van de vissersvrouw in het zwart troffen en verwarden,
  Bij de bron, in de zoele schaduw van
Ceders, geur van vis en hars, zicht op zee en sloepen, leeg.
  Stil stond zij, terwijl haar verzonken ogen zijn dronk
Zagen in de nacht van stille kreten, liefdes dorst en
  De zo gulle kruik op haar nu geschrokken schouder,
Naast een ezel, blauw en stil; door het oorwit van haar arm
  De zee, om haar heupen de branding, tussen beiden,
Verstomd door de stormvlagen van een ogenblik stilte:

  Zij hadden gedronken, gezien hoe de vissers in
Hun kleine sloepen kleiner werden, de van belofte
  Druipende netten van de sterren strakker, voller,
En twee halve manen dreven de groene haven in,
  Terwijl de wind het zout over het gebroken ijs
Strooide in glazen op een terras met zwarte slangen,
  Witte emmers; en het paadje naar haar hut (na haar
Heuvelop, de stegen door, vanwege vissersmessen)
  Legde zij uit, voelend dat hij komen zou, en hij
Had haar heuvel beklommen, had zich gelaafd aan haar kruik.

Vertaling: Benno Barnard en Tsjbbe Hettinga

vorige
volgende